Periode: September - Oktober 2007
Exposant: Maurice van Tilburg
Verwondering
Aristoteles dacht dat Verwondering de oorsprong was van elk denken.Verwondering. Het is een begrip waar velen zich over gebogen hebben. Het speelt een belangrijke rol in de filosofie. Maar ook in andere vakgebieden vind je mensen die zich bezighouden met dit begrip.
Verwondering. Het is openheid. Soms lijkt het of er in onze samenleving weinig ruimte voor is. Op radio en TV, in de krant, zien we mensen die met elkaar debatteren. De meningen staan vaak recht tegenover elkaar. In de politiek lijken twijfel en verwondering zelfs een doodzonde.
Maar zou het niet goed zijn om je soms eens af te vragen waarom iets is zoals het is? En of het altijd zo zal blijven? En of het ook anders had kunnen zijn?
De Poolse dichteres Wislawa Szymborska zei onlangs in een interview met het NRC dat Verwondering haar missie is. In haar gedicht Afwezigheid vraagt zij zich onder meer af wat er gebeurd zou zijn als haar moeder met een andere man was getrouwd. Wat voor kind hadden zij dan gekregen?
Maurice van Tilburg over Verwondering
Als kind is het heel gewoon om vragen te stellen. Elke vraag mag en niets is zomaar ‘gewoon’.
Als je ouder wordt verandert dat. Je krijgt eigen gedachten, structuren en een beeld van hoe je wereld in elkaar zit. Je probeert goed voor jezelf en anderen te zorgen, met de neiging het jezelf gemakkelijk te maken. Je leert snel te oordelen, te handelen en in vakjes te plaatsen, want dat is handig.
Met dit ‘organiseren’ van jezelf verdwijnt echter ook onbewust de spontaniteit, reflexiviteit en vrijheid. Het verwonderen gaat verloren in de dagelijkse drukte van agenda en actiepunten.
Bij het maken van mijn schilderijen probeer ik juist de tijd te nemen voor verwondering, verborgen en bijzondere momenten terug te halen. Vaak vind ik dan beelden van kinderen, in de intensiteit van hun spel en emoties.
En dan de kunst om die verwondering om te zetten in inspiratie. De expressie en de persoonlijke beleving van dat moment vast te leggen. Het pure, fragiele en transparante van het kind dat met onbeperkte intensiteit de wereld te lijf gaat. Het kind dat ongehinderd een gat kan graven naar de andere kant van de wereld. De Wereld op zijn kop.
